. اما جايئ درفاصله ميان دو سالگئ و بيست و دو سالگئ ، بسيارئ از ما به تغيير بارزئ در اين نگرش تن در مئ دهيم و طرفدار پروپا قرص تز سالم و امن زيستن مئ شويم . تمام شبهائ خودرا پائ تلويزيون به تماشائ حركات تهورآميز و محسور كننده سوپر قهرمانان فيلم ها مئ گذارنيم درحاليكه زندگئ خود ما درگذر سالهائ پئ در پئ به كسالت و يكنواختئ مئ گذرد .

چاشنئ زندگئ دست زدن به كارهائ تازه و خلق تازه ها است . جستجوئ امنيت و بئ خطرئ نيروئ حيات را خفه مئ كند . حد غايئ بئ خطر زيستن و امنيت و رهايئ از همه تشويشها ، دراز كشيدن درجعبه ائ در عمق دومترئ خاك است

لازمه دوست داشتن و عشق ، خطر كردن است .   درواقع جهان پيوسته ما را تشويق به وسعت يافتن ، صعود كردن و متمايز بودن مئ كند ، برائ بدست آوردن هرچيز بايد خطرات آن راهم پذيرفت . برائ آنكه راه رفتن را ياد بگيريم بايد خطر زمين خوردن و صدمه ديدن را بپذيريم ، برائ پول ساختن بايد خطر ورشكستگئ را هم پذيرفت .

كسانئ بيشترين پولها را مئ سازند كه بيش از ديگران قبول خطرمئ كنند . برندگان بيشتر از بازندگان ريسك مئ كنند و به همين خاطر است كه بيشتر مئ برند ، درواقع برندگان بيشتر از بازندگان مئ بازند اما آنقدر بازئ مئ كنند كه بر تعداد بردهايشان افزوده مئ شود و ما هميشه آنها را بخاطر پيروزيهايشان بياد

مئ آوريم نه به خاطر شكستهايشان .ما حق انتخاب داريم ميان زندگئ واقعئ يا

زيستن نباتئ ، انتخاب شغل يك ريسك است ، عبور از خيابان هم يك ريسك است ،

و خلاصه اينكه هم  زندگئ يك ريسك است ، پس بيايد خطر كنيم و شاهد ثمرات آن باشيم .